Home வரலாறு “வெளியே தெரியாத வேர்கள்” – வேர் (1)

“வெளியே தெரியாத வேர்கள்” – வேர் (1)

400
0

வேடிக்கை பார்க்கிறேன் எதிரியின் தோல்வியை

உடல் முழுக்க பரவுகிறது. அந்த கொடிய விஷம் “பொட்டாசியம் சயனைட் “. என் மண் காக்க மண்ணோடு கலக்கிறது எனதுடல் ,ஆன்மா மட்டும் வேடிக்கை பார்க்கிறது எதிரியின் தோல்வியை .

போராட்ட வாழ்வின் வாழ்வியக்கங்கள் வேறுபட்டவை அதன்பால் எதிரியின் ஆக்கிரமிக்கபட்ட  பகுதியின் புலனாய்விற்காய் தெரிவு செய்யபட்டவன் ஆகினேன். பல வருடங்கள் எதிரியின் கோட்டைக்குள்  சுழன்றடித்த  போதும் இரகசியம் என்பதே என் உயிர் மூச்சானது . புலனாய்வின் பயிற்சி முகாமின் பயிற்சிகள் நிறைவுற்ற காலம். முதலாவது சமர்க்களம் எமக்கு என்னுயிர் நண்பர்கள் பலரை இழந்து என் மனங்களில் தீ வளர்த்த காலம்.நண்பர்களின் நினைவுகளால் உறக்கம் தொலைத்து,உறக்கம் தொலைத்து உணர்வை தீட்டிய நேரம் . உண்ண மறந்து நினைவுகளால் நடைப் பிணமானேன்.
எதிரியவனை அவன் கோட்டைக்குள்ளே  சந்திப்பதென முடிவு கொண்டேன். எனது முடிவை எழுத்துருவில் தலைமையிடம் தெரிவித்தேன். பல்வேறு சகிப்புதன்மை பயிற்சிகளுக்கு அப்பால் இரகசிய பயிற்சிக்காக தெரிவு செய்ய பட்டேன்  அங்குதான் என் தாயிருந்தாள், உறவுகளிருந்தது. நான் நேசித்த என் உயிருருந்தாள் அதற்கு மேலாய் என் தேசத்தின் பணியே என் இருதய நேசிப்பாயிருந்தது.  வீதியெங்கும் இராணுவ கெடுபிடிகள் , சுற்றிவளைப்புகள் ,காட்டிக் கொடுப்புகள் இதற்கு நடுவே என் இரகசிய , வேவுபணிகள் உறவுகள் இனம் காணாத முடியாத  உருவ மாற்றம் ,போலி ஆவணங்களுடன் நடமாட்டம் ,தகவல் சேகரிப்பும்,பரிசீலிப்பும் ,உறுதிப்படுத்தலுக்கான பணிகள், இரவுகளில் சங்கேத பாஷைகளுடனான தகவல் பரிமாற்றமென இனிதே கடக்கிறது காலம்.  ஆம் ,அன்றும் அப்படித்தான் விடிகாலை வேளை வேலைக்கு செல்வோரின் பரபரப்பும் , மாணவ செல்வங்களின் அணிவகுப்புமாய் கலவரமாகிறது வீதி வழமை போலவே நானும் என்பணி தொடர்கிறேன் . 

எங்கிருந்தோ வந்து என்னருகில் நிற்கிறது காக்கிகளின் பவள் கவச வண்டி . கண்ணிமைக்கும் நேரத்தினுள் நடந்து போகிறது எதிரியின் சுற்றிவளைப்பு சட சடத்து வரும் துப்பாக்கி ரவைகளுக்கு மத்தியிலும் ,எனை உயிருடன் பிடிக்க முயலும் எதிரியின் படபடப்பும் ,நொடி பொழுதில் முடிவு கொள்கிறேன். எழுத்துருவிலுள்ள ஆவணங்களை மென்று விழுங்கி விடுவதென. நெருங்கிய எதிரி எத்தனிக்கும் முன்பே என் வாயின் இடுக்குகளில் எப்போதும் இரகசியமாய் வைத்திருக்கும் என் இரு சிறு குப்பிகளை கடித்து அரைத்து என் உடலை மட்டும் பரிசளிக்கிறேன் எதிரிக்கு !!!

ஆன்மாவாய் , கிட்ட நின்று இறுமாப்புடன் வேடிக்கை பார்க்கிறேன் . உடலை உதைத்தும், பூட்ஸ் கால்களால் தொண்டை குழியை அழுத்தி ,வாயை பிளந்து விழுங்கிய ஆவணங்களை வெளியே எடுப்பதற்க்கான முயற்சியும் தோல்வியே. மன நிறைவுடன் தோளோடு தோள் நின்று சாமராடிய தோழர் தோழியரை காண மண்ணிலிருந்து விடை பெறுகிறேன் .

“லெப்ரினன் கேணல் செந்தமிழ்” இன் நினைவுகளுடன்… -அபிராமி-